خداوند متعال در آسمان صفحه ی تلویزیونی گذاشته است که اعمال ما را نشان می دهد،زمانی که عمل خوبی انجام دهیم آن را بسیار زیبا و رنگی به ملائکه نشان می دهد ولی هنگام معصیت به صورت تار و برفک دار و سیاه و سفید نشان می دهد که ملائکه متوجه نشوند و این است معنای دعای پیامبر(ص) که:«یامَن اَظهرَ الجمیل وَسَترَ القبیحَ»؛ای کسی که زیبایی را ظاهر و زشتی را می پوشانی.
روایت شده که درعرش تصویری از هر بنده ای می باشد،زمانی که بنده به عبادت مشغول می شود فرشتگان آن تصویر را می یبینند ولی هنگامی که به گناه مشغول می شود خداوند به فرشتگان امر می کند که آن تصویر را با بالهایشان بپوشانند که آن را نبینند که این همان معنای فرمایش پیامبر است که فرمود:ای کسی که زیبایی را ظاهر و زشتی را می پوشانی.
(از تمثیلات آیت الله مجتهدی تهرانی)
«...و چه کسی دوست دارد تصویرش به صورت سیاه و سفید،تار یا برفک دار باشد؟!
...همه تصویر رنگی و زیبا را دوست داریم،پس مراقب اعمال خود باشیم.»
آرام آرام از آن راه تنگ و مسیر باریک می گذشتیم؛
هر کدام چیزی می گفتیم؛
یکی می گفت:چه مار بزرگی!
دیگری می گفت:چه خوش خط و خال!
و آن دیگری این که:زهری پر دارد!
و برادر کوچکم نیز گفت:من امشب خوابم نمی برد!
و پدرم چه زیبا گفت:می دانید چرا راست می رود و چرا پیچ و تابی ندارد؟!
به انتظار پاسخش بودیم که گفت:مارها،وقتی که در راهی تنگ می افتند راست می روند و وقتی در زمینی عریض و میدان گاهی واسع و پر پهنا قرار می گیرند،پر پیچ و تاب می روند،و چه کج رفتاری ها!
و از این سخن،هرکس به قدر بضاعت خویش،چیزی فهمید!
اما،برای من،یک یادآوری بود از کلام خداوند که فرماید:
«انسان،وقتی به وسعت و رفاه و راحتی دست می یابند،کجی می کنند و کج رفتاری!»
تنگ دستی راست سازد نفس کج رفتار را
پیچ و تاب از وسعت ره می افزاید مار را
*حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا رنجبر
