"بسم الله الرحمن الرحیم"
بر خلاف تصوّر بعضى كه نماز را تكرار مى دانند،نماز نردبان ترقى است كه هر چه بيشتر با حضور قلب خوانده شود بالاتر مى روى،گرچه در ظاهر ركوع و سجودها تكرار مى شود ولى در حقيقت همانند پلّه هاى نردبانى است كه موجب بالا رفتن معرفت و ايمان انسان مى شود.
به تعبير ديگر اين اعمال به ظاهر تكرارى،همانند كلنگى است كه براى حفر چاه مى زنند،كلنگ زدن در ظاهر تكرارى است،امّا در واقع هر كلنگى كه مى زنيد به عمق بيشترى مى رويد و يك قدم به آب نزديك تر مى شويد.به هر حال،ظاهر نماز تكرارى است،امّا در واقع عمق بخشيدن و پرواز است.
امام صادق عليه السلام می فرمایند:اگر جلو در خانه يكى از شما جوى آبى باشد و روزى پنج بار خود را در آن بشويد آيا چرك و كثافتى بر تن او باقى مى ماند؟
حكايت نماز نيز حكايت جوى آبى است كه تميز و پاكيزه مى كند؛هر نمازى كه [آدمى] بخواند گناهانش را پاك مى كند مگر گناهى كه او را از ايمان به دَر برد و بر آن اصرار ورزد.
(١١۴نکته درباره نماز)
"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"
"بسم الله الرحمن الرحیم"
وَ قَالَ(ع):سَيِّئَةٌ تَسُوءُكَ خَيْرٌ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُكَ.
ترجمه:بدی ای که تو را اندوهگین سازد،نزد خدا از خوبی ای که تو را به خودبینی وادارد،بهتر است.
اگر یک کار خوب،مقدمه صفتِ ناپسندِ عُجب شود و انسان را به آن گرفتار سازد،با آمدن این صفت،کار خوب انسان ارزش خود را از دست می دهد.یعنی کار خوب مبدأ حرکت به سوی بدی ها و خودبینی و ندیدن خدا گردیده است.اما گاهی پشیمانی از گناه نقطه ی حرکت انسان به سوی خداوند شود که حضرت علی(ع) در این حکمت این حالت و صورت را بهتر از حالت و صورت اول معرفی می فرمایند.
بنابراین،این حکمت ارتکاب گناهان را تأیید نمی کند تا چنین نتیجه بگیریم که می توانیم مرتکب گناه شویم و در آخر عمر توبه کنیم؛بلکه امیرمؤمنان(ع) به یکی از مهمترین آفات روح یعنی عُجب اشاره فرموده است تا بندگان اعمال پسندیده خود را تباه نسازند.
(زمزم حکمت)
گناهی که کردارش آزاردَت
به از کار نیکی که عُحب آردت
"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"
"بسم الله الرحمن الرحیم"
مرحوم امام خمینی«ره» در یکی از روزهای پایانی عمر،هنگام خواب به یکی از نزدیکان فرمود:اگرخوابم برد،اول وقت براي نمـاز بیدارم کنید.
سـپس به خواب عمیقی فرو رفتند.
وقت نمـاز که شـد آن فرد بـا خود گفت:اسـتراحت پس از عمل جراحی برای امـام مفیـد است کمی صبر می کنم وقتی سُرُم تمـام شـد ایشان را بیـدار می کنم.
چنددقیقه ای گذشت.
امام رحمه الله چشمان خود را گشودند و پرسـیدند:وقت نمـاز شـده است؟
آن شخص مراقب گفت:بله.
امـام فرمود:پس چرا بیدارم نکردی؟
وي عرض کرد: ۱۰ دقیقه بیشتر از وقت نماز نگذشـته است.
امام، فرزندش آقا سـید احمـد را صـدا زد و با ناراحتی زیاد فرمودند:از اول عمر تا بحال،نمازم را اول وقت خوانده ام.الان که پایم لب گور است چرا باید ده دقیقه تأخیر بیفتد؟
(فوائد نماز اول وقت،اسدالله ربانی)
"اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم"
