
شیعیان امشب عزای ما بود بهر علی*چون نماز آخرینش را بپا دارد علی
صبحدم آمد به مسجد پیشوای عالمین*در قیام ایستاده در محراب طاعت شاه دین
لب گشود اول بنام کردگارعالمین*صوت الله اکبرش انداخت در مسجد طنین
گفت خلاق عظیم تنها تو را دانم یقین*در تمام کائنات تنها تو را داندعلی
من شهادت می دهم غیر از تو ای رب جهان*نیست خدا تنها توئی ای ذوالجلال لا مکان
من ثنا خوان توام ای خالق کون و مکان*هم دراین دار فنا هم در قیامت حکمران
خاتمه داد بر اذانش صاحب فضل سلیم*وارد احرام شد آن صاحب فضل عظیم
گفت از من دور کن وسواس شیطان رجیم*لب گشوده گفت بسم الله الرحمن الرحیم
پس بگفت الحمدالله بر خداوند کریم*چون ستایش را ز تو تنها روا داند علی
آنکه در دنیا بود رحمان خدای یوم دین*پادشه دانم تو را ای مالک یوم یقین
یاری می خواهم ز تو ایاک نعبد نستعین*اهدنا الصراط و به معنای خدای عالمین
چون هدایت از تو خواهد دائماً اهل زمین*رهنمای هر دو عالم چون تو را داند علی
می گشایم لب به بسم الله الرحمن الرحیم*قل هو الله احد حقا تو را داند علی
این بگفتا بر رکوع رفته امام لافتی*زادۀ ملجم گرفته قبضۀ تیغ جفا
چون بلند از سجده شد رأس امام مرتضی*تیغ کین را بر سر مولای دین زد از قفا
گشت منوّرشیعیان فرق علی مرتضی*شیعیان قربان به صد زخم جفادارعلی
جبرئیل در عالم معنا بگوید با فغان*خاک غم بر سر بریزید شیعیان ای شیعیان