همه ما می دانیم هدف قیام امام حسین(ع) امر به معروف و نهی از منکر بوده است.در اینجا چند فایده از این فریضه الهی را از کتاب «دقایقی با قرآن» ذکر کرده ایم تا شاید سکوت،ترس و بی تفاوتی در مقابل ترک معروف و عمل به منکر از میان برود.
- گاهی امر و نهی ما امروز اثر نمی کند،ولی در تاریخ،فطرت و قضاوت دیگران اثر دارد.چنانکه امام حسین(ع) در راه امر به معروف و نهی از منکر شهید شد،تا وجدان مردم در طول تاریخ بیدار شود.
- گاهی امر و نهی،فضا را برای دیگران حفظ می کند. چنانکه فریاد اذان مستحب است،گرچه شنونده ای نباشد.ایستادن به هنگام قرمز شدن چراغ راهنمایی لازم است،گرچه ماشینی نباشد.زیرا حفظ قانون و فضای احترام به قانون،لازم است.
- گاهی امر و نهی ما،گنهکاران را از گناه باز نمی دارد،ولی گفتن های پی در پی،لذت گناه را در کام او تلخ می کند و لااقل با خیال راحت گناه نمی کند.
- برای حفظ آزادی باید امر و نهی کرد.زیرا نگفتن،جامعه را به محیط خفقان،ترس و سکوت تبدیل می کند.
- امر و نهی برای خود انسان مقام آفرین است،گرچه دیگران گوش ندهند.قرآن می فرماید:«و من احسن قولاً ممّن دعا الی الله» (سوره فصّلت،آیه33)
- امر به معروف و نهی از منکر،اگر در دیگران اثر نکند،لااقل برای خود ما یک نوع قرب به خداوند،تلقین و تمرین شجاعت و جلوه سوز و تعهد است.
- گاهی امر و نهی ما امروز اثر نمی کند،اما روزی که خلافکار در بن بست قرار گرفت و وجدانش بیدار شد،می فهمد شما حقّ گفته اید.بنابراین اگر امروز اثر نکند،روزگاری اثر خواهد کرد.
- امر و نهی،وجدان انسان را آرام می کند،انسان با خود می گوید که من به وظیفه ام عمل کرده ام.این آرامش وجدان باارزش است،گرچه دیگران گوش ندهند.
- امر به معروف و نهی از منکر،سیره انبیاست،گرچه دیگران گوش ندهند.قرآن می فرماید:«و اذا ذکّروا لا یذکرون» (سوره صافّات،آیه13)؛و یا بارها می فرماید:مردم سخنان و ارشادهای پیامبران را گوش نمی دادند و از آنها روی می گرداندند.بنابراین ما نباید توقع داشته باشیم که همه به سخنان ما گوش بدهند.
- امر به معروف،اتمام حجّت برای خلافکار است تا در قیامت نگوید کسی به من نگفت،علاوه بر آنکه عذری برای گوینده است تا به او نگویند چرا نگفتی؟
- هنگام قهر الهی،آمرین به معروف نجات خواهند یافت.
