«التابئون العابدون الحامدون السائحون الراکعون الساجدون الامرون بالمعروف و الناهون عن المنکر و الحافظون لحدود الله و بشر المؤمنین»
سورۀ توبه،آیۀ 111
اصلی ترین عامل قیام امام حسین(ع)،امر به معروف و نهی از منکر است.به موجب این عامل اگر مردم کوفه از حضرت دعوت نمی کردند و اگر مسئله بیعت گرفتن از امام حسین(ع) برای یزید ملعون نبود،امام(ع) ساکت نمی نشستند و قیام می کردند.
امر به معروف و نهی از منکر مانند نماز و روزه بر هر مسلمانی واجب است.چنانکه قرآن در سورۀ آل عمران،آیۀ 102 می فرماید:«ولتکن امة منکم یدعون الی الخیر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» باید در میان شما چنین امتی باشد یا شما چنین امتی باشید که کارتان دعوت به خیر(امر به معروف) و نهی از منکر باشد.
وقتی جامعه ایی دچار فساد شود.واجبات خدا ترک و محرمات خدا رایج شود.حلال خدا حرام و حرام خدا حلال شمرده شود.چه کسی بیشتر سود می برد؟!آیا غیر از دشمن اسلام کسی سود می برد؟!دشمن می خواهد در میان مسلمانان تفرقه ایجاد کند.بدعت ایجاد کند.می خواهد مسلمانان به جان هم بیفتند.یکدیگر را فحش دهند.در نتیجه راحت تر بر علیه اسلام تبلیغ کند.
در اسلام به کارهای ساده ایی که تأثیر در خودسازی دارد زیاد سفارش شده است:به زیارت حاجی بروید،تشییع جنازه کنید،در مراسم ختم شرکت کنید و...این کارهای ساده از عهدۀ هرکس برمی آید.اسلام همیشه به کارهای ساده اداره نمی شود.موقعی می رسد که باید مثل حسین بن علی(ع) برخاست و حرکت کرد.مثل حسین بن علی(ع) قیامی کند که نه تنها جامعه آن روز بلکه جامعه امروز اسلامی را به حرکت درآورد.موج آن حرکت پنج سال بعد به یک شکل اثر کند،ده سال بعد به شکل دیگری اثر بخشد،و بالاخره شصت سال بعد،صد سال بعد،هزار سال بعد باز الهام دهندۀ نهضت ها باشد.
این کشور،یک کشور اسلامی است.کشور تشیع است.کشور حسین بن علی(ع) است.ما امام حسین(ع) را نگهداری نکردیم،امام حسین(ع) ما را نگهداشته است.وقتی خطر عمیقی ما را تهدید کند به سمت امام می رویم.محرم در ما زنده می شود.حسین بن علی(ع) در راه امر به معروف و نهی از منکر،یعنی در راه اساسی ترین اصلی که ضامن بقاء اجتماع اسلامی است،اصلی که اگر نباشد اجتماع متلاشی می گردد،کشته شد.تا جلوی بدعت را بگیرد.تا از تفرق جلوگیری کند.باید چنین شخصیتی،چنین قیامی الگو برای تمام مسلمین در هر زمانی باشد.باید هرجا ظلم،فساد و بی دینی مشاهده گردید امر به معروف و نهی از منکر کرد.نه با زبان.بلکه با عمل.باید قیام کرد و برخاست.باید حرکت کرد.
با مروري بر ادبيات سياسی رايج در روند وقوع انقلاب اسلامی،شعارها،سخنرانی ها و بيانيه های انقلابيان و رهبران نهضت،این واقعیت روشن می شود که از ميان عناصر مذهبي،«فرهنگ عاشورا و نهضت امام حسين(ع) »،نقش بسزایی در اين زمينه ايفا نموده است.هدف و انگيزه مردم ايران از انقلاب اسلامی،نابودی ظلم،استبداد و استكبار و برپایی حكومت عدل الهی و اجرای احكام اسلامی به عنوان «معروف» و جلوگيری از وابستگی به اجانب و بيگانگان به عنوان «منكر» بود.اينها همان انگيزه و هدف امام حسين(ع) از قيام بود.آنجا كه ميفرمايد:«انما خرجت لطلب الاصلاح في امة جدی اريد ان آمر بالمعروف و انهی عن المنكر و اسير بسيرة جدی و ابی علی ابن ابی طالب(ع)»
برخي از علماي اسلامي بر اين عقيده اند كه مهمترين انگيزه امام حسين(ع) از اين قيام،ايجاد حكومت اسلامی بوده است.امام خمينی(ره) در اين زمينه می فرمايد:«زندگی سيدالشهدا،زندگی حضرت صاحب(عج)،زندگی همه انبيای عالم،همه انبيا -از اول،از آدم تا حالا- همه شان اين معنا بوده است كه در مقابل حكومت جور،حكومت عدل را می خواستند درست كنند.»
اینک وظیفه ما مسلمانان در جهان امروز این است که به دنبال حکومت های اسلامی و مقررات اسلامی برویم.یک همبستگی و اتحاد ایجاد کنیم.و با تأسی از نهضت حسینی و انقلاب اسلامی به مبارزه با مزدوران و خونخواران جهان:«آمریکا،اسرائیل،انگلیس» بپردازیم.و تا فروپاشی کامل استکبار و برپایی حکومت عدل جهانی از پای ننشینیم.
"برداشت آزاد از کتاب عنصر امر به معروف و نهی از منکر در نهضت حسینی،اثر استاد شهید آیةالله مرتضی مطهری"
