مردم در مِنا کنار پیامبر(ص) بودند که چشمشان به مردی افتاد که به رکوع و سجود می رفت و تضرع می نمود.کسانی که حاضر بودند گفتند:یا رسول الله!چه نماز زیبایی می خواند!فرمود:این همان شیطان است که پدر شما را از بهشت بیرون کرد!
در اینجا علی(ع) با بی اعتنایی به سوی او رفت و او را محکم تکان داد،و سپس فرمود:ان شاء الله تو را خواهم کشت.
شیطان پاسخ داد:تا هنگام وقت معلوم از طرف پروردگار بر قتل من قادر نخواهی بود.چرا قصد قتل مرا کرده ای؟ به خدا قسم احدی تو را مبغوض نمی دارد مگر آنکه نطفۀ من قبل از نطفۀ پدرش در رحم مادر او قرار گیرد.من در اموال و اولاد دشمنان تو شریک هستم.آنگاه با اشاره به آیه 64 سوره اسراء گفت:این همان کلام خداوند عزّوجلّ در کتاب محکمش است که می فرماید:«وَ شارِکهُم فِی الاَموالِ وَ الاَولادِ» : در اموال و اولاد آنان شریک باش
پیامبر(ص) فرمود:یا علی،راست می گوید.کسی از قریش تو را مبغوض نمی دارد مگر زنا زاده،و کسی از انصار تو را مبغوض نمی دارد مگر یهودی،و کسی از عرب تو را مبغوض نمی دارد مگر زنا زاده،و کسی از بقیۀ مردم تو را مبغوض نمی دارد مگر شقاوتمند.
سپس لحظاتی سر مبارک را پائین انداخت و بعد سر خود را بلند کرد و فرمود:«ای انصار،فرزندان خود را بر محبّت علی عرضه کنید.اگر پاسخ مثبت دادند فرزند شما هستند و اگر نپذیرفتند فرزند شما نیستند».
.jpg)
* برگرفته از کتاب گزارش حجة الوداع،محمدباقر انصاری.
